De wat schreeuwerige lay-out en aanpak van de 'Dummies'-reeks is altijd even slikken, maar deze inleiding tot de kunstgeschiedenis voor beginners valt behoorlijk mee. Het boek is didactisch tot en met: een 'spiekbrief' met een beknopte maar degelijke kunsthistorische tijdbalk, de inhoudstabel in vogelvlucht voor wie een eerste oriëntatie wil, en vervolgens een gedetailleerd overzicht (negen bladzijden!). Er volgen een paar inleidende hoofdstukken over het verschil tussen kunstgeschiedenis en gewone geschiedenis, het waarom van kunst, en de belangrijkste kunstperioden en -bewegingen. Van hoofdstuk vier tot hoofdstuk 26 krijg je een chronologisch overzicht, beginnend bij de grotschilderingen uit de oude steentijd, over de Mesopotamische en de oude Egyptische kunst, tot de postmoderne kunst eind 20e eeuw. De aandacht voor de verschillende perioden is evenwichtig verdeeld, al is de auteur bij de kunst van de laatste decennia duidelijk op minder vertrouwd terrein. Kunst wordt in ruime zin opgevat: niet alleen beeldende kunst, maar ook verluchte handschriften, architectuur, vormgeving en fotografie worden behandeld. De wisselwerking tussen geschiedenis, kunst en maatschappij komt goed uit de verf. Gelukkig staat niet het leven van de kunstenaars, maar hun werk centraal. Geregeld worden belangrijke werken esthetisch toegelicht, waarbij de auteur goed weet te treffen wat er eigen en vernieuwend aan is. Een constante is ook de aandacht voor de techniek, die heel bevattelijk wordt uitgelegd. Nu en dan legt de auteur verbanden met eerder besproken werk, bv. tussen Manets 'Olympia' en Titiaans 'Venus van Urbino'. De stijl lijkt op die van een vlot vertellende en grappige docent, en de levendige zegging houdt je in elk geval bij de les. De laatste hoofdstukken bevatten een paar verrassingen. Uiteraard krijg je hier tien musea die je gezien moet hebben (van het Louvre tot het MOMA), maar ook tien musea in de Benelux die je misschien nog niet kent (waarbij Vlaanderen even goed aan bod komt als Nederland), tien belangrijke boeken van tien belangrijke kunstenaars (over de schilderkunst van Leonardo da Vinci, maar ook over Hundertwasser, natuur- en mensvriendelijke architectuur) en 'tien penseelstreken die de wereld schokten', een knap resumé van de technische vernieuwingen in de schilderkunst (van de olieverf van Jan van Eyck tot het schilderen met ruitenwissers van Gerhard Richter).

In een bijlage krijg je een lijst van bronnen op internet, waarin ook Belgische en Nederlandse kunsthistorische databanken worden vermeld. Op www.dummies.nl kun je een pdf-lijst downloaden met de links naar goede reproducties van alle kunstwerken die in het boek worden besproken. Wie deze cursus echt wil laten renderen, raadpleegt die lijst ook wel het best, want alleen het middenkatern bevat afbeeldingen in kleur. De zwart-witreproducties zijn bovendien vaak aan de kleine kant en niet duidelijk genoeg. Bij een herdruk zou het boek strenger moeten worden geredigeerd: Kants oproep tot zelfstandig nadenken is niet iets wat Galileo Galilei anderhalve eeuw 'later', maar 'eerder' ook zei. Bij Vermeer vind je geen 'piano' (die nog moest worden uitgevonden) maar een klavecimbel. 'Non-objectieve' kunst is een ongebruikelijke vertaling voor wat wij non-figuratieve of abstracte kunst noemen, en 'trompe l'oeil' betekent oorspronkelijk niet 'vergissing van het oog' maar misleiding van het oog. [Erik de Smedt]

Toegankelijk overzicht van de westerse kunstgeschiedenis van de prehistorie tot nu. De kracht van de uitgave zit hem in de compactheid, het heldere taalgebruik en de praktische hanteerbaarheid. De informatie wordt overzichtelijk gebracht: een uitgebreide en vooraf toegelichte verdeling in hoofdstukken en paragrafen ondersteund door een heldere lay-out, korte tekstblokken en hulpmiddelen als rijtjes met aandachtspunten en pictogrammen die de aard van de informatie omschrijven (bijvoorbeeld technisch, vergelijkend of anekdotisch). Inhoudelijk worden ontwikkelingen in de kunst vaak verbonden aan maatschappelijke en politieke ontwikkelingen. Minpunt is dat de afbeeldingen (waarvan 36 in een kleurenkatern, de overige zwart-wit) klein zijn en lang niet alle besproken werken zijn afgebeeld. De website www.dummies.nl verwijst echter naar sites waarop ontbrekende afbeeldingen alsnog te bekijken zijn. Een andere handicap is het ontbreken van een literatuuroverzicht. Deze Nederlandse vertaling verwijst specifiek naar musea in Nederland en België en naar Nederlandstalige websites. Met register.