Boek
Nederlands

Lijn van wee en wens : roman

Caro Van Thuyne (auteur)
+1
Lijn van wee en wens : roman
×
Lijn van wee en wens : roman Lijn van wee en wens : roman

Lijn van wee en wens : roman

Genre:
In het achtste jaar van de rouw laat Mari haar man thuis achter om een rivier te volgen naar zee. Terwijl zij probeert zich los te wandelen van de pijn en een nieuwe lijn te vinden voor haar leven, bouwt Felix aan een plekje waar zijn vrouw zich misschien ooit thuis zal voelen. Lijn van wee en wens is een roman over de onttakeling door rouw en de liefde die niet opgeeft. Caro Van Thuyne heeft ee
Titel
Lijn van wee en wens : roman
Auteur
Caro Van Thuyne 1970-
Taal
Nederlands
Uitgever
[Amsterdam]: Koppernik, © 2021
217 p.
ISBN
9789083048093 (paperback)

Besprekingen

De rouwvrouw

In expressieve en experimentele taal beschrijft Caro van Thuyne in haar romandebuut de tocht van een rouwende vrouw.

Hele dagen loopt Mari langs een riviertje dat van de bergen door polders en steden naar het strand leidt. Haar reis duurt weken, maanden, misschien wel jaren. 's Avonds vindt ze onderdak bij boeren en burgers, soms slaapt ze buiten, en uiteindelijk betrekt ze een leegstaande zwartgeteerde duinhut. Ze komt veel dode dieren tegen, en weet een gewonde kauw te redden die haar vertrouweling en begeleider wordt.

Het klinkt sprookjesachtig, en toch probeert Caro van Thuyne in haar roman Lijn van wee en wens te balanceren op het smalle koord tussen de realiteit en de droomwereld. Haar volwassen hoofdpersoon, Mari, is al jaren in de rouw. Ze houdt voor haar man Felix een logboek van haar innerlijke reis bij. Felix richt zich tot de lezer en vertelt hoezeer hij lijdt onder de afwezigheid van zijn rouwende vrouw. Hij bouwt een porch in de hoop dat Mari daar blij mee zal zijn. De vrouw rouwt, de man bouwt.

Van Thuyne staat op de schouders van reuzen die rouwliteratuur hebben gesc…Lees verder

Lijn van wee en wens

Eerste zin. Het had nog eens gevroren en alles was wit berijmd, het gras, de onderste takken van de struiken…

Na de dood van haar zwaar gehandicapte en aan het warfarinesyndroom lijdende dochtertje Tully krijgt Mari het gevoel dat er een olifant in huis zit die haar met zijn gewicht versmacht en verplettert. Ze moet weg, en dus begint ze op een koude januaridag te wandelen. Ze volgt de loop van een rivier stroomafwaarts naar de zee, langs olifantenpaadjes, de kortere paadjes die we soms volgen doorheen het gras of het zand. Mari volgt haar eigen weg, die eveneens een psychologisch pad doorheen de rouw is, en dat terwijl haar man Felix in afwachting van haar terugkeer in het stukje bos dat ze gekocht hebben een huisje voor haar bouwt.

Caro Van Thuynes Lijn van wee en wens had een zeemzoete, sentimentele draak kunnen zijn. Alle ingrediënten waren aanwezig: een dood kind, een rouwende moeder en een hulpeloze vader die zijn vrouw op meer dan één vlak van hem weg ziet wandelen. Maar dat is het dus helemaal niet. Deze roman is daarentegen een hartverscheurende ingehoude…Lees verder